Leer wordt vaak beschouwd als een natuurproduct omdat het gemaakt is van dierenhuiden. De verwerking van ruwe huid tot leer is echter een complex chemisch proces dat het materiaal aanzienlijk verandert, waardoor het in veel opzichten niet langer als "natuurlijk" kan worden omschreven.
De eerste stap in de leerproductie is het looien, waarbij de ruwe huid wordt geconserveerd en beschermd tegen bederf. Bij traditioneel looien worden vaak chemicaliën gebruikt, zoals chroomzouten, die schadelijk kunnen zijn voor het milieu en de menselijke gezondheid. Zelfs modernere looimethoden, die als milieuvriendelijker worden beschouwd, gebruiken nog steeds chemicaliën om de huid te behandelen en te stabiliseren.
Bovendien wordt leer vaak behandeld met diverse stoffen om de kleur te veranderen of het waterafstotend te maken. Deze toevoegingen worden meestal chemisch geproduceerd en dragen bij aan de transformatie van het natuurlijke materiaal in een technisch bewerkt product.
Een ander punt dat de natuurlijkheid van leer in twijfel trekt, is de veeteelt en slacht die nodig zijn om de ruwe huid te verkrijgen. Industriële veeteelt omvat vaak het gebruik van antibiotica, hormonen en andere chemicaliën die in het lichaam van het dier terechtkomen en daarom ook in het leer kunnen worden aangetroffen.
Samenvattend kan leer, vanwege het complexe productieproces, het gebruik van chemicaliën en additieven, en de veeteelt en slacht, niet langer als een puur natuurproduct worden beschouwd. Het ondergaat een reeks menselijke ingrepen die het in veel opzichten tot een technisch bewerkt materiaal maken.